اگرچه باگذشت چندماه ازاجلاس کپنهاک درخصوص بحث تغییر اقلیم تقریبا نیمی از کشورهای شرکت کننده نسبت به تائید معاهده اجلاس اقدام نکرده اند اماامیداست حضورپررنگ کشورهای عمده تاثیر گذار درانتشارگازهای گلخانه ای درچنین مجامعی گامی مثبت درجهت حفاظت ازمحیط زیست باشد هرچند که برخی ازدانشمندان به وقوع بحث تغییراقلیم اعتقاد ندارند وگرم شدن زمین راناشی از نوسانات دمایی درطی دوره های زمانی بلند مدت می دانند؛ امادراین میان شرکت کنندگان دراجلاس متروپولیس همچنین گردهمایی شهرداران کلان شهرهای دنیا درسال 2007 درکشورهلند بهترین استراتژی محافظت از تغییرات میکروکلیما درشهرهای بزرگ دنیاراتوسعه جنگلکاری شهری اعلام نموده اند.
از آنجا که پیش بینی می شود تا سال 2040 ، هشتاد درصد مردم دنیا شهرنشین خواهند بود و این امر در کشور ما بخصوص شهر تهران به لحاظ مشکلاتی همچون مهاجرت ، آلودگی هوا ، کمبود آب، بافتهای متراکم مسکونی و .... این سوال را بوجود می آورد که رویکرد توسعه جنگلکاریهای شهر تهران بایستی چگونه برنامه ریزی گردد تا ضمن تعدیل شرایط نامساعد محیط زیست شهری و اثرات بلندمدت حادث شدن تغییر اقلیم در جهت حفظ منابع محدود موجود نیز گام برداریم.

مهمترین بحث در این زمینه پاسخ به این پرسش می باشد که آیا بایستی نسبت به کاشت سوزنی برگان اقدام کرد یا پهن برگان. برای پاسخ به آن برخی خصوصیات این گونه ها را در مقام مقایسه با یکدیگر بررسی می کنیم:
سوزنی برگان دارای پوشش کانوپی کمتری می باشند وبدلیل ارتفاع کم در مقایسه با پهن برگان در جهت تعدیل دمانقش  کمتری دارا می باشند مگر برخی از گونه های کاج اما از طرفی سوزنی برگان دارای خاصیت تثبیت کربن بالاتری نسبت به اکثر پهن برگها می باشند هر چند که برخی گونه های پهن برگ همچون بلوط که دارای رشد بسیار کند می باشند نیز راندمان تثبیت کربن قابل توجهی دارند از سوی دیگر سوزنی برگان بدلیل ترشح مواد اللو پاتیک از رشد سایر گیاهانی که در سایه آن هستند جلوگیری می کنند که مانعی است در جهت توسعه گونه های گیاهی در این محدوده و منجر به کاهش تنوع زیستی می شود اما نکته بسیار مهم در خصوص توسعه گونه های پهن برگ مربوط به نیاز بالای آنها به منابع آبی است بطوریکه بدون استفاده ازآب وهزینه بالا امکان توسعه کشت آنها تقریباً غیر ممکن می باشند و این امر با توجه به محدودیت منابع موجود مانعی است در جهت توسعه این گونه ها در شهرها ؟! حال راه حل چیست ؟! با عنایت به ویژگیها و محدودیتهای گونه های سوزنی و پهن برگ باید چگونه عمل کرد؟!

در طبیعت مناطقی وجود دارند که در اصطلاح به آنها اکوتون اطلاق می شود که بنا به تعریف محدوده ای متشکل از گونه های مشترک دو اکوسیستم مجاور می باشند که این منطقه دارای غنای گونه ای و تنوع زیستی بالا می باشد حال بر این اساس می توان در طرح توسعه جنگلکاریهای شهری طراحی را به گونه ای انجام دادکه تلفیقی از گونه های سوزنی برگ و پهن برگ سازگار با شرایط محیطی در آن رشد نمایند تا ضمن افزایش میزان تنوع زیستی جهت نیل به پایداری ـ تنوع اساس پایداری است ـ امکان حفظ منابع موجود وبهره مندی از اثرات بلند مدت جنگلهای شهری نیز فراهم گردد از اینرو لازم است ضمن مطالعه همه جانبه عرصه های مورد نظر در جهت انتخاب ترکیب گونه های مناسب اقدام نمودتاضمن صرف هزینه کمترجهت توسعه ونگهداری عرصه های جنگل کاری شهری شرایط تحقق توسعه پایدارشهری نیز فراهم گردد.