جغرافیای شهرستان اهواز:
شهرستان اهواز با مساحت 7/7924 کیلومتر مربع در جنوب غربی ایران واقع شده و مرکز استان خوزستان است. حدود آن به ترتیب عبارت اند از شمال به شهرستان شوشتر، ازشرق به شهرستان رامهرمز، ازجنوب به شهرستان آبادان و خرمشهر و شادگان وازغرب به شهرستان سوسنگرد و ناحیه دشت آزادگان.
وجه نامگذاری اهواز
بطوریکه از منابع قدیم بر می آید نام اهواز از کلمه اواژ یا اواج( uvaja)گرفته شده است.در کتیبه بیستون اواج و در کتیبه نقش رستم خواجا ذکر شده است. در ایام ساسانیان نام هرمشیر یا هرمزد اردشیر که مرکب از دو واژه هرمزو ارد شیر است بر این شهر اطلاق شده است. حمزه اصفهانی می نویسد:«هرمز اردشیر نام دو شهر است،چون اردشیر آنها را بنا نهاد هر یکی را به نامی مرکب از نام خود و نام خدای خود بنامید.آنگاه بزرگان و اشراف را در یکی جای داد و کسبه و بازاریان را در دیگری.لذا شهر بازاریان به هوجستان واجار(خوزستان بازار)معروف شد و عرب ترجمه به عربی نموده سوق الاهواز خواندند و نام شهر دیگر را مخفف کرده هرمشیر گفتند.» یا قوت بنقل از ابوزید آورده است که نام قدیم آن هرمزشهر است که هرمشیر شده است اعتماد السلطنه در کتاب مرآة البلدان اهواز را جمع هوز می داند که اصل آن حوز بوده،حا را بدل به ها نمودند. حوز به معنی حاصل نمودن و دارا شدن چیزی است.فرهنگ معین آن را به زبان پهلوی هوجستان واجار مینامد و معتقد است که خوز یا هوز نام قوم ساکن آن محل است و در ادامه می نویسد در پارسی باستان این ناحیه به نام اواجا یاد شده است. برخی اهواز را با شهر آگینیس که استرابون از آن نام برده است منطبق دانسته اند ولی احتمال دارداهواز در محل شهر قدیم تاریانا که نئار خوس نام برده بنا شده باشد. بطور کلی نامهای شهر رام(رام شهر)،هرمز اردشیر،هوزمسیر،هرمشیر،هوم شیر،هوجستان واجار،اخواز،سوق الاهواز و ناصریه از نام های این شهر بوده است.
تاریخ بنا و بانی آن نامعلوم است.برخی بنای آن را به اردشیر بابکان نسبت می دهند و بعضی دیگر به پسرش شاپور اوّل. برخی نیز بنای اهواز را به سمیرامیس ملکه بابل نسبت می دهند. آثار بدست آمده نشان می دهد که این شهر از زمان ایلامیان باستان وجود داشته و بعد ها توسط حکومت های دیگر از جمله اشکانیان و ساسانیان بازسازی شده است.
